11 marca 2010 r. zaczęło obowiązywać nowe rozporządzenie Ministra Zdrowia z 5 marca 2010 r. w sprawie sposobu ustalania wysokości opłat za badania laboratoryjne oraz inne czynności wykonywane przez organy Państwowej Inspekcji Sanitarnej (Dz.U. nr 36, poz. 203). Zostało ono wydane na podstawie art. 36 ust. 4 ustawy z 14 marca 1985 r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej (Dz.U. z 2006 r. nr 122, poz. 851 z późn. zm.), dalej: ustawa o PIS.
Nowe rozporządzenie było poprzedzone starym rozporządzeniem Ministra Zdrowia z 4 lutego 2004 r. w sprawie opłat za badania laboratoryjne oraz inne czynności wykonywane przez organy Państwowej Inspekcji Sanitarnej (Dz.U. nr 20, poz. 193), które przestało obowiązywać 25 lutego 2010 r. na podstawie art. 12 ustawy z 9 stycznia 2009 r. o zmianie ustawy o substancjach i preparatach chemicznych oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. nr 20, poz. 106).
Uwaga!
Do ustalenia wysokości opłat w sprawach wszczętych po 24 lutego 2010 r. stosuje się już przepisy nowego rozporządzenia.
Co określa nowe rozporządzenie?
Nowe rozporządzenie określa sposób ustalania wysokości opłat za:
- badania laboratoryjne,
- inne czynności, mianowicie:
- dotyczące sprawowania bieżącego i zapobiegawczego nadzoru sanitarnego,
- dotyczące wydania oceny o kosmetykach przywożonych z zagranicy w celu wprowadzenia do obrotu lub produkcji, wykonywane w ramach bieżącego nadzoru sanitarnego
wykonywane przez organy PIS.
Zasada ustalania wysokości opłat
Wysokość opłat za badania laboratoryjne i wspomniane inne czynności ustalana jest na podstawie kosztów ich wykonania, które dzielą się na koszty:
- bezpośrednie,
- pośrednie.
Bezpośrednie koszty wykonania badań laboratoryjnych i tzw. innych czynności
Bezpośrednie koszty wykonania badań laboratoryjnych i wspomnianych innych czynności to koszty poniesione w związku z wykonaniem takiego konkretnego badania oraz innej czynności, które obejmują:
- średnie wynagrodzenie pracowników stacji sanitarno-epidemiologicznych wykonujących badania laboratoryjne lub wspomniane inne czynności obliczane wg godz. stawek osobistego zaszeregowania z pochodnymi od wynagrodzenia;
- koszty materiałowe, przede wszystkim koszty:
- odczynników,
- innych materiałów pomocniczych;
- koszty podróży służbowych wspomnianych pracowników, w tym koszty przysługujących im należności z tytułu podróży służbowej;
- przeciętne koszty związane z działalnością rzeczoznawców ds. sanitarnohigienicznych.
Uwaga!
Czas pracy pracownika stacji sanitarno-epidemiologicznej niezbędny do wykonania badania laboratoryjnego i wspomnianej innej czynności, będący podstawą ustalenia wysokości jego średniego wynagrodzenia obliczanego wg godz. stawek osobistego zaszeregowania z pochodnymi od wynagrodzenia, określa dyrektor danej stacji na wniosek kierownika właściwej komórki organizacyjnej tej stacji (§ 6 nowego rozporządzenia).
Pośrednie koszty wykonania badań laboratoryjnych i tzw. innych czynności
Natomiast pośrednie koszty wykonania badań laboratoryjnych i wspomnianych innych czynności to koszty działalności stacji sanitarno-epidemiologicznych poniesione w związku z wykonaniem takiego konkretnego badania laboratoryjnego oraz innej czynności, które obejmują:
- średnie wynagrodzenie pracowników administracji i obsługi z pochodnymi od wynagrodzenia;
- koszty usług:
- pocztowych,
- telekomunikacyjnych,
- pralniczych;
- koszty zużytej energii elektrycznej, wody i gazu;
- koszty zakupu, zużycia i konserwacji aparatury oraz sprzętu laboratoryjnego;
- koszty transportu.
Uwaga!
Do wysokości kosztów bezpośrednich dolicza się wysokość kosztów pośrednich.
Autor: Przemysław Ł. Siemiątkowski
prawnik specjalizujący się w zakresie
prawa pracy i bhp, doktorant w Instytucie
Pracy i Spraw Socjalnych w Warszawie
Komentarze (0)