Poleć znajomemu

Drgania mechaniczne mogą być przyczyną zmian chorobowych

Drgania mechaniczne, jako czynnik szkodliwy dla zdrowia w środowisku pracy, występują w postaci drgań miejscowych lub ogólnych. Miejscowe przenoszone są bezpośrednio przez kończyny górne. Ogólne przekazywane są do organizmu jako całości przez stopy lub części tułowia, w szczególności miednicę bądź plecy.

Negatywne skutki zdrowotne oddziaływania miejscowych drgań mechanicznych na organizm człowieka to głównie zmiany chorobowe w układzie krążenia krwi (naczyniowym), układzie nerwowym oraz kostno-stawowym.

Choroba białych palców

Zespół opisanych powyżej zmian chorobowych zwany jest zespołem wibracyjnym, który jest chorobą zawodową. Najczęstszym objawem tej choroby są napadowe zaburzenia krążenia krwi w palcach rąk, powodujące blednięcie opuszków palców (stąd pochodzi jedno z potocznych określeń tej postaci zespołu wibracyjnego jako tzw. choroby białych palców). Ponadto zmiany w układzie nerwowym na skutek oddziaływania drgań miejscowych to głównie zaburzenia czucia:

  • dotyku,

  • wibracji,

  • temperatury

oraz dolegliwości w postaci drętwienia czy mrowienia palców i dłoni oraz całych kończyn górnych.

Negatywne skutki oddziaływania ogólnych drgań mechanicznych na organizm człowieka dotyczą zwłaszcza układu kostno-stawowego oraz narządów wewnętrznych człowieka.

Środki ochrony przed drganiami mechanicznymi

Ochrona przed drganiami mechanicznymi obejmuje między innymi:

  • automatyzację procesów technologicznych i zdalne sterowanie źródłami drgań;

  • stosowanie materiałów, elementów i układów izolujących oraz tłumiących drgania, w tym:

– amortyzowanych siedzisk,

– uchwytów i rękawic antywibracyjnych;

  • projektowanie miejsc pracy i rozmieszczanie stanowisk pracy w sposób umożliwiający:

– izolację od źródeł drgań,

– ograniczający jednoczesne oddziaływanie wielu źródeł drgań na pracownika;

  • konserwowanie:

– środków pracy,

– obiektów budowlanych,

– urządzeń i układów izolujących oraz tłumiących drgania;

  • ograniczanie czasu i poziomu narażenia na drgania oraz liczby osób na nie narażonych przez właściwą organizację pracy, w szczególności stosowanie:

– skróconego czasu pracy,

– przerw w pracy,

– rotacji na stanowiskach pracy.