Poleć znajomemu

Sejm uchwalił nowelizację ustawy o pracy na morzu poprawią się zatem warunki pracy marynarzy

Sejm uchwalił nowelizację ustawy o pracy na morzu poprawią się zatem warunki pracy marynarzy

12 października br. Sejm przyjął nowelizację ustawy o pracy na morzu, zawierającą rozwiązania, które zapewnią marynarzom ochronę ubezpieczeniową na wypadek porzucenia, śmierci lub uszkodzenia ciała. Uchwalone zmiany w ustawie o pracy na morzu wprowadzają m.in. obowiązek posiadania przez armatorów odpowiednich ubezpieczeń i zabezpieczeń finansowych.

Uchwalona przez Sejm nowelizacja ustawy o pracy na morzu reguluje kwestie wdrożenia do polskiego porządku prawnego wymogów prawa UE (dyrektywa) dostosowujących przepisy dotyczące warunków pracy marynarzy do standardów stosowanych do pracowników na lądzie.  Chodzi o zapewnienie odpowiedniej ochrony marynarzom w przypadku ich porzucenia, choroby, uszkodzenia ciała lub śmierci.

Uchwalone przez sejm poprawki do ustawy o pracy na morzu wprowadzają m.in.  definicje porzucenia marynarza oraz przewidują regulacje w zakresie repatriacji marynarzy, określają też zakres kosztów z nią związanych oraz podmioty odpowiedzialne za ich pokrycie. W konsekwencji uchwalone poprawki do ustawy wprowadzają również obowiązek posiadania przez armatora ubezpieczenia lub innego zabezpieczenia finansowego, jak:

  • gwarancja ubezpieczeniowa lub bankowa lub
  • gwarancja innej instytucji finansowej podobnej do banku lub zakładu ubezpieczeń

na wypadek porzucenia marynarza. Wprowadzane zmiany nakładają także obowiązek posiadania przez statek certyfikatu potwierdzającego wyżej wymienione zabezpieczenie finansowe, wydanego przez podmiot udzielający zabezpieczenia.

Zgodnie z uchwaloną nowelizacją ustawy o pracy na morzu marynarz jest uważany za porzuconego, jeżeli armator:

1)      nie pokrył kosztów repatriacji w przypadkach określonych w ustawie,

2)      pozostawił marynarza bez uzasadnionych środków utrzymania lub

3)      w inny sposób jednostronnie zaprzestał wykonywać obowiązki wynikające ze stosunku pracy, w szczególności nie wypłacił wynagrodzenia za pracę przez okres co najmniej 2 miesięcy.

Środki utrzymania, o których mowa w pkt 2, obejmują odpowiednie wyżywienie, zapasy wody pitnej, zakwaterowanie, paliwo niezbędne do przetrwania na statku oraz niezbędną opiekę medyczną. 4.

Natomiast samo zabezpieczenie finansowe na wypadek porzucenia marynarza obejmuje:

1)      zaległe wynagrodzenia i inne świadczenia należne marynarzom od armatora za okres nieprzekraczający 4 miesięcy;

2)      uzasadnione wydatki poniesione przez marynarzy w związku z porzuceniem, w tym koszty repatriacji;

3)      wydatki na zaspokojenie podstawowych potrzeb marynarzy, w szczególności: wyżywienie, wodę pitną, zakwaterowanie, niezbędną opiekę medyczną oraz, w razie potrzeby, ubranie, a także paliwo niezbędne w czasie pozostawania na statku oraz wszelkie poniesione przez marynarzy w sposób uzasadniony koszty i opłaty związane z porzuceniem do chwili powrotu marynarzy.

W ustawie określono także zasady inspekcji statków niepodlegających obowiązkowi posiadania certyfikatu MLC (chodzi o statki o pojemności brutto poniżej 500 jednostek).

Za naruszenia przepisów przewidziano kary od 5 do 10 tys. zł. Będą one wymierzane m.in. za żeglugę statkiem nieposiadającym odpowiednich dokumentów, potwierdzających spełnianie wymagań dotyczących warunków pracy i życia na morzu.

Zmiany do nowelizowanej ustawy z 5 sierpnia 2015 r. o pracy na morzu (Dz. U. z 2015 r. poz. 1569 ze zm. ) wejdą w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia.

Opr. red.