Poleć znajomemu

Zakupy spożywcze w drodze do pracy a wypadek przy pracy

Okresy noclegów w miejscach zakwaterowania pracownika w czasie podróży służbowej nie przerywają jego ochrony ubezpieczeniowej. Przez cały czas wykonywania podróży służbowej, a więc do momentu powrotu do miejscowości stałego miejsca pracy lub miejscowości zamieszkania, pracownik nie wraca z pracy do domu, tylko do wskazanego przez pracodawcę lub samodzielnie wybranego miejsca (lub kolejnych miejsc) zakwaterowania, wobec czego jego zachowania po pracy pozostają nadal w związku z odbywaną podróżą służbową – orzekł Sąd Rejonowy w Jeleniej Górze.

W sprawie, rozpoznanej przez Sąd Rejonowy w Jeleniej Górze w wyroku z 17 kwietnia 2013 r. (sygn. akt IV U 188/12) ZUS odmówił ubezpieczonemu prawa do jednorazowego odszkodowania z tytułu wypadku zrównanego z wypadkiem przy pracy z 7 kwietnia 2011 r.

Pracownik, który domagał się przyznania jednorazowego odszkodowania był zatrudniony jako cieśla. Wraz z innymi pracownikami był zakwaterowany w hotelu robotniczym. W dniu zdarzenia, w godzinach rannych, pracownik opuścił hotel w celu udania się do autobusu zawożącego pracowników na budowę. Po drodze, w pobliskim sklepie, chciał kupić artykuły spożywcze na śniadanie. Na schodach prowadzących do hotelu źle stanął, poślizgnął się i upadł.

Na skutek upadku doznał, według opinii ortopedy, urazu prawej kończyny dolnej w postaci złamania rzepki z przemieszczeniem odłamów, który spowodował u niego długotrwały uszczerbek na zdrowiu w wysokości 5%.

ZUS odmówił przyznania mu świadczenia, argumentując to tym, że zdarzenie nie spełnia wymogów definicji wypadku zrównanego z wypadkiem przy pracy z uwagi na brak związku z pracą.

Ubezpieczony odwołał się od decyzji ZUS do sądu rejonowego.

Sąd Rejonowy w Jeleniej Górze zmienił rozstrzygnięcie ZUS i przyznał mu prawo do jednorazowego odszkodowania z tytułu wypadku zrównanego z wypadkiem przy pracy w kwocie odpowiadającej 5% długotrwałego uszczerbku na zdrowiu.

W uzasadnieniu wyroku sąd podkreślił, że na równi z wypadkiem przy pracy, w zakresie uprawnienia do świadczeń określonych w ustawie z 30 października 2002 r. o ubezpieczeniu społecznym z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych (tekst jedn.: Dz.U. z 2009 r. nr 167, poz. 1322 z późn. zm.; dalej: ustawa wypadkowa) traktuje wypadek, któremu pracownik uległ w czasie podróży służbowej w okolicznościach innych niż np. podczas lub w związku z wykonywaniem zwykłych czynności lub poleceń przełożonych, chyba że wypadek został spowodowany postępowaniem pracownika, które nie pozostaje w związku z wykonywaniem powierzonych mu zadań (art. 3 ust. 2 pkt 1).

W omawianej sprawie pracownik był zatrudniony na podstawie umowy o pracę i z tego tytułu podlegał ubezpieczeniu wypadkowemu. Ponadto w dniu zdarzenia wychodził z hotelu, który był opłacony przez pracodawcę.

Jak podkreślił sąd, istota ochrony pracownika na podstawie przepisu art. 3 ust. 2 pkt. 1 ustawy wypadkowej sprowadza się do rozciągnięcia szczególnej ochrony ubezpieczeniowej w podróży służbowej na okoliczności należące do sfery prywatnych spraw pracownika. Ochrony ubezpieczeniowej pracownika w czasie podróży służbowej nie przerywają okresy noclegów w miejscach jego zakwaterowania. Przez cały czas wykonywania podróży służbowej, a więc do momentu powrotu do miejscowości stałego miejsca pracy lub miejscowości zamieszkania, pracownik nie wraca z pracy do domu, tylko do wskazanego przez pracodawcę lub samodzielnie wybranego miejsca (lub kolejnych miejsc) zakwaterowania, wobec czego jego zachowania po pracy pozostają nadal w związku z odbywaną podróżą służbową.

Stąd w omawianej sprawie, biorąc pod uwagę okoliczności zdarzenia nie można uznać, aby wypadek spowodowany został postępowaniem pracownika, które nie pozostaje w związku z wykonywaniem powierzonych mu zadań.

Ponadto sąd wystąpił o opinię biegłego ortopedy, który orzekł, że ubezpieczony doznał urazu prawej kończyny dolnej w postaci złamania rzepki z przemieszczeniem odłamów, odpowiadającej 5% długotrwałego uszczerbku na zdrowiu. Tę opinię sąd wziął również pod uwagę wydając wyrok.

Autor: 

Aneta Mościcka