9 czerwca 2010 r. zaczęło obowiązywać nowe rozporządzenie Ministra Obrony Narodowej z 7 maja 2010 r. w sprawie zadań służby medycyny pracy w jednostkach organizacyjnych podległych lub nadzorowanych przez Ministra Obrony Narodowej (Dz.U. nr 88, poz. 577).
Zostało ono wydane na podstawie art. 8 ustawy z 27 czerwca 1997 r. o służbie medycyny pracy (Dz.U. z 2004 r. nr 125, poz. 1317 z późn. zm.).
Jednocześnie przestało obowiązywać stare rozporządzenie Ministra Obrony Narodowej z 15 czerwca 1999 r. w sprawie służby medycyny pracy w jednostkach organizacyjnych podległych lub nadzorowanych przez Ministra Obrony Narodowej (Dz.U. nr 61, poz. 665 z późn. zm.), ale tylko w zakresie dotyczącym zadań służby medycyny pracy w jednostkach organizacyjnych podległych bądź nadzorowanych przez min. obrony narodowej.
Co określa nowe rozporządzenie?
Nowe rozporządzenie określa zadania służby medycyny pracy niewymienione w art. 6 ust. 1 ustawy z 27 czerwca 1997 r. o służbie medycyny pracy, które wynikają ze specyfiki ryzyka zawodowego żołnierzy i osób zatrudnionych w jednostkach organizacyjnych podległych lub nadzorowanych przez min. obrony narodowej.
Uwaga!
Żołnierz to osoba pozostającą w stosunku służbowym w jednostkach organizacyjnych podległych lub nadzorowanych przez min. obrony narodowej.
Zakres zadań służby medycyny pracy w wojsku
W zakres zadań służby medycyny pracy w jednostkach organizacyjnych podległych lub nadzorowanych przez min. obrony narodowej wchodzi:
- prowadzenie dyspanseryzacji w stosunku do żołnierzy, czyli sprawowanie planowej opieki profilaktyczno-leczniczej;
- prowadzenie profilaktyki psychologicznej w zakresie stresu zawodowego,
- zapobieganie skutkom zaburzeń stresu pourazowego;
- rozpoznawanie i analiza oraz przeciwdziałanie zagrożeniom zdrowia żołnierzy pełniących służbę na jednostkach pływających Marynarki Wojennej;
- współdziałanie z dowódcami jednostek pływających w zapewnieniu warunków służby eliminujących ich negatywny wpływ na zdrowie żołnierzy, związany przede wszystkim z:
- długotrwałym pobytem na morzu,
- przebywaniem w zanurzeniu (w przypadku żołnierzy pełniących służbę na okrętach podwodnych);
- prowadzenie działalności profilaktycznej wśród personelu latającego Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej, ze szczególnym uwzględnieniem ochrony zdrowia żołnierzy odbywających loty w warunkach przeciążenia;
- zapewnienie szczególnej opieki lekarskiej żołnierzom:
- pełniącym służbę jako nurkowie,
- wykonującym skoki na spadochronie,
- obsługującym sprzęt w jednostkach rakietowych i lotnictwie;
- rozeznanie niebezpieczeństw zachorowań i prowadzenie działań profilaktycznych, w tym szczepień ochronnych, wśród żołnierzy oraz pracowników wojska kierowanych za granicę i po ich powrocie do kraju, a także zapewnienie opieki lekarskiej nad nimi w miejscu przebywania;
- eliminowanie zagrożeń zdrowia związanych z zakwaterowaniem przejściowym wojska, przede wszystkim w warunkach ćwiczeń poligonowych;
- kwalifikowanie i kierowanie żołnierzy na turnusy leczniczo-profilaktyczne;
- analiza warunków służby i pracy uwzględniająca występowanie czynników szkodliwych oraz uciążliwych, przede wszystkim występowanie narażenia na:
- kontakt z materiałami wybuchowymi, łatwo palnymi i samo zapalnymi,
- kontakt z substancjami drażniącymi, rakotwórczymi, alergizującymi i toksycznymi oraz pyłami i czynnikami zakaźnymi,
- długotrwałe stany napięć emocjonalnych.
Podstawa prawna
rozporządzenie Ministra Obrony Narodowej z 7 maja 2010 r. w sprawie zadań służby medycyny pracy w jednostkach organizacyjnych podległych lub nadzorowanych przez Ministra Obrony Narodowej (Dz.U. nr 88, poz. 577)
art. 8 ustawy z 27 czerwca 1997 r. o służbie medycyny pracy (Dz.U. z 2004 r. nr 125, poz. 1317)
Autor:
Przemysław Ł. Siemiątkowski prawnik specjalizujący się w zakresie
prawa pracy i bhp, doktorant w Instytucie
Pracy i Spraw Socjalnych w Warszawie
