Skąd się biorą błędy w ocenie ryzyka zawodowego

Błędy mogą pojawić się, gdy:

• niedoszacowano strat zdrowotnych, np.:

– praca na wysokości, upadek z wysokości – zapisano ciężkie urazy ciała, zamiast – śmierć wskutek odniesionych obrażeń,

– narażenie na hałas – zapisano ubytek słuchu, zamiast – utrata słuchu, trwałe kalectwo,

– źle określono ekspozycję na zagrożenie, np.: przy narażeniu na czynniki chemiczne w powietrzu czy na hałas zapisano – ekspozycja sporadyczna, mimo, że narażenie występuje stale, codziennie,

– nieprawidłowo, za nisko oceniono prawdopodobieństwo zaistnienia zdarzenia – chociażby z braku doświadczenia czy nawet wiedzy wynikającej z analizy wypadków w podobnych okolicznościach czy branżach przemysłu,

– dobrano nieprawidłowe, nieskuteczne środki ochronne, zabezpieczenia;

• nie uwzględniono w stopniu wystarczającym wpływu czynnika ludzkiego na możliwość zaistnienia wypadku;

• nie wprowadzono skutecznych sposobów monitorowania, kontrolowania stanowisk pracy.

Częstą przyczyną wypadków, która wynika z niewłaściwego realizowania obowiązków w zakresie ochrony zdrowia, jest również brak kontroli nad skutecznością i stosowaniem środków ochrony, środków ochrony technicznych, organizacyjnych czy tzw. ludzkich.

Na czynnik ludzki mający wpływ na zaistnienie wypadku składają się:

• wiek,

• płeć,

• staż pracy,

• przygotowanie i doświadczenie zawodowe oraz

• cechy osobowe charakteryzujące każdego człowieka, a także

• chwilowy stan emocjonalny spowodowany różnymi czynnikami wewnętrznymi czy zewnętrznymi (nawet niezwiązanymi z zatrudnieniem).

Zdarza się niestety również stosowanie takiej niedopuszczalnej praktyki, że podczas procesu oceny ryzyka zawodowego dopasowuje się poszczególne parametry metody oceny ryzyka w taki sposób, aby uzyskać z góry założony, odpowiednio niski poziom ryzyka końcowego (resztkowego).