Badanie Satysfakcji, Rekomendacji i Poleceń naszych klientów

Chwalimy się! Większość naszych klientów to Ambasadorzy Portalu Oświatowego

Przedstawiamy wyniki Badania Satysfakcji, Rekomendacji i Poleceń klientów Wiedzy i Praktyki oraz Portalu Oświatowego, przeprowadzonego przez firmę Marketing Relacji.

Badanie SRP© zostało przeprowadzone w kwietniu i maju 2018 r. przez Marketing Relacji Sp. z o.o. wśród Klientów czterech portali internetowych Wiedzy i Praktyki: www.portalfk.pl, www.portalkadrowy.pl, www.portalbhp.pl oraz www.portaloswiatowy.pl.

Ankieterzy zapytali losowo dobranych 1000 Klientów Wiedzy i Praktyki, na ile są zadowoleni z portalu, co według nich jest jego największą zaletą i czy jest coś, co należałoby poprawić. Klientów, którzy ocenili dany portal w skali od 4 do 6, zapytaliśmy także, czy byliby skłonni polecić go swojemu znajomemu.

Wskaźnik satysfakcji Klientów WIP

wyniósł aż +56. Jest to wyjątkowo wysoki wynik w stosunku do średniej statystycznej wynoszącej -27.

Kluczowe zalety Portalu BHP wskazane przez ankietowanych:

43%
Najbardziej docenia aktualność treści
27%
Najbardziej docenia merytoryczność treści
16%
Najbardziej docenia możliwość indywidulanej konsultacji z ekspertem
55%
Klientów nie wskazuje jakichkolwiek obszarów do poprawy
9%
Klientów proponuje poprawę w zakresie merytoryki treści
68%
Klientów potwierdziło, że byliby skłonni do polecenia swoim znajomym portalu

Inne wskazywane zalety to:

  • Szkolenia i konferencje online
  • Obsługa klienta
  • Wzory dokumentów

Takie wyniki zobowiązują!

Jesteśmy wdzięczni za tak pozytywną ocenę Portalu BHP. Jednocześnie nie spoczywamy na laurach – zależy nam na dalszym rozwoju i na udoskonaleniu obszarów, które – według naszych Klientów – wymagają jeszcze poprawy. Dlatego zapraszamy do wypełnienia ankiety.

Powiedz nam proszę, jakich tematów, materiałów lub nowych funkcjonalności oczekujesz od Portalu BHP. W podziękowaniu za wypełnienie ankiety przygotowaliśmy drobne upominki.

Aby przejść do ankiety, kliknij tutaj

Redakcja Portalu BHP

Poleć znajomemu

Kontrola PIP w związku z bezpośrednim zagrożeniem zdrowia i życia pracowników

Kontrola PIP w związku z bezpośrednim zagrożeniem zdrowia i życia pracowników

Bezpośrednie zagrożenie dla zdrowia i życia, jakie może ujawnić się w procesie pracy, zobowiązuje pracodawcę do podjęcia niezwłocznych działań zmierzających do wyeliminowania tego zagrożenia. Zdecydowanie lepiej podjąć działania, zanim informacja o takim zagrożeniu w zakładzie dotrze do PIP – wówczas możemy spodziewać się wizyty inspektora PIP. Zobacz, jakie czynności kontrolne może podjąć w takim wypadku inspektor.

Organy PIP, jako wyspecjalizowane instytucje powołane do nadzoru i kontroli, w szczególności w zakresie bezpieczeństwa pracy, są wyczulone na wszelkie uchybienia w procesie pracy związane z bezpośrednim zagrożeniem zdrowia lub życia pracowników oraz osób postronnych. W interesie pracodawcy, jako podmiotu potencjalnie kontrolowanego, jest podejmowanie niezwłocznych i skutecznych działań zmierzających do usunięcia bezpośredniego zagrożenia, co pozwoli zapobiec wystąpieniu wypadku mogącego nosić znamiona wypadku przy pracy.

Stan bezpośredniego zagrożenia może i powinien być stwierdzony, a następnie usunięty bez angażowania organów kontroli nad warunkami pracy. Jeżeli jednak tak się nie stanie, a informacja o bezpośrednim zagrożeniu dotrze do PIP, wówczas uruchomienie procedury kontrolnej jest nieuniknione – ze wszystkimi wynikającymi środkami prawnymi.

Postępowanie kontrolne

Zanim inspektor pracy podejmie kroki zmierzające do zobowiązania podmiotu kontrolowanego do usunięcia nieprawidłowości w przypadku stwierdzenia bezpośredniego zagrożenia zdrowia czy życia zatrudnionych, musi przeprowadzić kontrolę. Proces jej prowadzenia uregulowany jest w ustawie o Państwowej Inspekcji Pracy.

Kontrola prowadzona przez inspektorów ma na celu ustalenie stanu faktycznego w zakresie przestrzegania prawa pracy, w szczególności przepisów i zasad bhp, oraz udokumentowanie dokonanych ustaleń.

Aby kontrola mogła przebiegać w sposób sprawny i niezakłócony, przepisy ustawy o PIP dają inspektorom wiele uprawnień, których próba ograniczenia przez podmiot kontrolowany może być uznana za utrudnianie kontroli.

Omawiając podstawowe zagadnienia postępowania kontrolnego, warto zwrócić uwagę na przepis art. 26 ust. 4 ustawy z 13 kwietnia 2007 r. o Państwowej Inspekcji Pracy (tekst jedn.: Dz.U. z 2017 r., poz. 786; dalej: ustawa o PIP), zgodnie z którym inspektor jest upoważniony do swobodnego poruszania się po terenie podmiotu kontrolowanego bez obowiązku uzyskiwania przepustki. Konkretyzacją powyższego przepisu jest uprawnienie do wstępu na teren oraz do obiektów i pomieszczeń podmiotu kontrolowanego.

Ważne

Należy pamiętać, że inspektorzy są ustawowo zwolnieni od rewizji osobistej, również w przypadku gdy obowiązek jej przeprowadzenia wynika z wewnętrznego regulaminu podmiotu kontrolowanego.

Z możliwością swobodnego poruszania się po terenie podmiotu kontrolowanego koresponduje uprawnienie do przeprowadzenia oględzin:

  • obiektów,
  • pomieszczeń,
  • stanowisk pracy,
  • maszyn i urządzeń,
  • przebiegu procesów technologicznych oraz
  • pracy.

Zgodnie z art. 23 pkt 7 ustawy o PIP oględziny te mogą być dokumentowane za pomocą urządzeń rejestrujących dźwięk lub obraz.

Inspektor ma prawo ponadto żądać od podmiotu kontrolowanego przedstawienia dokumentacji z zakresu:

  • budowy,
  • przebudowy lub
  • modernizacji,
  • uruchomienia

zakładu pracy. W ramach powyższego kontrolowany jest obowiązany przedstawić inspektorowi:

  • plany,
  • rysunki techniczne,
  • dokumentację techniczną oraz technologiczną,
  • wyniki ekspertyz badań oraz pomiarów dotyczących produkcji lub innej działalności podmiotu kontrolowanego.
Uwaga!

W przypadku gdy inspektor w trakcie kontroli stwierdzi nieprawidłowości, w tym związane z bezpośrednim zagrożeniem zdrowia i życia pracowników, wówczas niezależnie od wydanych w pierwszej kolejności dyspozycji zmierzających do usunięcia nieprawidłowości sporządza dokumentację pokontrolną w formie protokołu.

Wniesienie zastrzeżeń do protokołu pokontrolnego

Kontrolowany podmiot, a właściwie jego przedstawiciel może w pełni zaakceptować ustalenia inspektora pracy zawarte w dokumentacji pokontrolnej. Może jednak po przeanalizowaniu treści protokołu dojść do przekonania, że część ustaleń – w tym dotyczących bezpośredniego charakteru stwierdzonych zagrożeń – jest błędna. W takim wypadku zawsze istnieje możliwość wniesienia zastrzeżeń do protokołu kontroli, co wynika z art. 31 ust. 2 pkt 15 ustawy o PIP.

Ważne

W przypadku gdy w toku kontroli zostaną stwierdzone naruszenia ciężkiego kalibru – w szczególności dotyczące bezpośredniego zagrożenia zdrowia czy życia zatrudnionych, zalecanym postępowaniem jest bardzo wnikliwe zapoznanie się z treścią dokumentacji. Wynika to z tego, że protokół wraz z załącznikami stanowi bazę dla wydawanych przez inspektora środków prawnych.

Zgodnie z art. 31 ust. 5 ustawy o PIP  zastrzeżenia można wnieść w terminie 7 dni od dnia przedstawienia protokołu. Wniesienie zastrzeżeń w pisemnej formie we właściwym terminie nakłada na inspektora pracy obowiązek ich zbadania. Warto tym samym dobrze przemyśleć treść pisma, które będzie stanowiło polemikę z treścią ustaleń poczynionych przez inspektora.

Uwaga!

Należy pamiętać, że w żadnym razie zastrzeżenia pracodawcy do ustaleń inspektora PIP nie powinny stanowić ogólnej formuły, z której wynika niezadowolenie podmiotu kontrolowanego.

Jeżeli pracodawca zamierza wdać się w dyskusję z inspektorem za pośrednictwem zastrzeżeń, powinien odnieść się do poszczególnych części i ustaleń zawartych w treści protokołu. W przypadku gdy dotyczą one bezpośredniego zagrożenia zdrowia lub życia pracowników, pracodawca lub jego przedstawiciel powinien skoncentrować się na próbie wykazania, że zagrożenie nie ma charakteru bezpośredniego.

Nakaz lub zakaz

W zależności od stwierdzonych w trakcie kontroli nieprawidłowości, inspektorzy pracy są uprawnieni – a właściwie zobowiązani – do podjęcia działań mających na celu przywrócenie właściwego stanu przestrzegania przepisów prawa pracy w tym w zakresie bezpieczeństwa i higieny pracy. W przypadku gdy w wyniku kontroli inspektor ustalił zagrożenia mające charakter bezpośredniego zagrożenia, wówczas z całą pewnością skieruje do podmiotu kontrolowanego środek prawny, jakim jest nakaz.

Przepisy ustawy o PIP nie definiują pojęcia nakazu – wskazują jedynie na przypadki, w których nakaz jest wydawany.

Mimo braku definicji omawianego środka prawnego, przyjmuje się, że nakaz (lub zakaz) to każde wydane przez inspektora pracy rozstrzygnięcie będące decyzją administracyjną. W przypadku nakazów dotyczących bezpośredniego zagrożenia zdrowia czy życia forma inna niż pisemna jest jak najbardziej zrozumiała. Jak wiadomo, sporządzenie decyzji w formie pisemnej zajmuje czas, w którym z uwagi na stwierdzone zagrożenia może zdarzyć się np. wypadek przy pracy. Zatem wydawanie decyzji w formie ustnej w przypadku stwierdzenia bezpośrednich zagrożeń jest jak najbardziej zasadne i dopuszczalne.

Ważne


Zasadą jest, że przeważająca część środków prawnych wydawanych przez inspektorów pracy ma formę pisemną. Dotyczy to również nakazów regulujących nieprawidłowości z zakresu technicznego bezpieczeństwa pracy. Jednak w przypadku stwierdzenia przez inspektora bezpośredniego zagrożenia dla zdrowia lub życia pracowników nakazy jak najbardziej mogą być wydane w formie ustnej.

Nakaz wstrzymania prac lub działalności

Nakaz wstrzymania prac lub działalności wykorzystywany jest przez inspektorów pracy, w przypadku gdy ustalenia stanu faktycznego poczynione w trakcie kontroli potwierdzają istnienie bezpośredniego zagrożenia dla zdrowia lub życia pracowników bądź innych osób wykonujących te prace lub prowadzących działalność.

W przypadku gdy pracodawca prowadzi działalność, w ramach której fragment działalności realizowany jest w warunkach bezpośredniego zagrożenia zdrowia lub życia, wówczas inspektor wydaje nakaz wstrzymania określonych prac. Jeżeli jednak cała działalność pracodawcy odbywa się w warunkach zagrożenia zdrowia lub życia, wówczas wydawany jest nakaz wstrzymujący działalność.

Skierowanie pracowników do innych prac

W sytuacji gdy z ustaleń poczynionych w trakcie kontroli wynika, że do pracy zostały dopuszczone osoby wbrew przepisom obowiązującym przy pracach wzbronionych, szkodliwych lub niebezpiecznych, nieposiadające odpowiednich kwalifikacji, inspektor jest uprawniony do wydania nakazu skierowania pracowników lub innych osób do innych prac.

Kwestią ocenną jest określenie, czy stan faktyczny uprawniający inspektora pracy do wydania nakazu skierowania pracowników do innych prac wiąże się z bezpośrednim zagrożeniem dla zdrowia lub życia – niemniej jednak dla porządku warto omówić ten szeroko stosowany przez inspektorów środek prawny.

  • Nakaz skierowania pracowników do innych prac może nastąpić w dwóch niezależnych przypadkach: Pierwszym z nich jest dopuszczenie pracownika do prac wzbronionych, szkodliwych lub niebezpiecznych.

Jeżeli zatem pracodawca dopuści do pracy pracownika młodocianego, a wykonywana praca mieści się rozporządzeniu Rady Ministrów w sprawie wykazu prac wzbronionych młodocianym i warunków ich zatrudniania przy niektórych z tych prac, wówczas wydanie omawianego nakazu będzie jak najbardziej zasadne.

  • Drugi przypadek uzasadniający wydanie nakazu skierowania pracowników do innych prac to ujawnienie faktu świadczenia pracy przez osoby nieposiadające wymaganych do tego kwalifikacji.

Jeżeli zachodzi sytuacja eksploatowania urządzenia technicznego, w rozumieniu przepisów o dozorze technicznym, przez osobę nielegitymującą się właściwymi uprawnieniami potwierdzonymi zaświadczeniem kwalifikacyjnym.

Nakaz wstrzymania eksploatacji maszyn i urządzeń

Każdy pracodawca ma obowiązek zapewnienia, aby wykorzystywane w procesach pracy maszyny i inne urządzenia techniczne zapewniały bezpieczne i higieniczne warunki pracy, w szczególności zabezpieczały pracownika przed urazami, działaniem niebezpiecznych substancji chemicznych, porażeniem prądem elektrycznym, nadmiernym hałasem, działaniem drgań mechanicznych i promieniowania oraz szkodliwym i niebezpiecznym działaniem innych czynników środowiska pracy. W sytuacji gdy inspektor stwierdzi, że eksploatowanie określonych maszyn czy urządzeń stwarza bezpośrednie zagrożenie dla życia lub zdrowia ludzi, jest uprawniony do wydania decyzji wstrzymującej używanie takiego sprzętu.

Sytuacją, w której omawiany nakaz może być wydany, jest użytkowanie przez pracodawcę urządzenia, gdzie w strefie roboczej występują strefy niebezpieczne, powodujące zagrożenie pochwycenia i urazu kończyn pracowników. W takim przypadku, niezależenie od planów pracodawcy związanych z procesem produkcji, inspektor z pewnością wyda nakaz wstrzymujący eksploatację maszyny.

Zakaz wykonywania pracy lub prowadzenia działalności w miejscach, w których stan warunków pracy zagraża bezpośrednio zdrowiu lub życiu ludzi

Obok nakazów inspektorzy mają prawo wydawać również decyzje zakazujące. W przeciwieństwie do wcześniej omówionych środków prawnych, zakaz wykonywania pracy lub prowadzenia działalności w miejscach, w których stan warunków pracy zagraża bezpośrednio zdrowiu lub życiu ludzi, jest stosunkowo nowym instrumentem na wyposażeniu inspektorów pracy. Powyższy zakaz jest często stosowany podczas kontroli pracodawców należących do branży budowlanej – gdzie o bezpośrednie zagrożenia nietrudno.

Decyzja zaprzestania prowadzenia działalności

Do najbardziej radykalnych środków prawnych podejmowanych przez organy PIP w związku z bezpośrednim zagrożeniem zdrowia i życia pracowników zalicza się decyzję zaprzestania prowadzenia działalności bądź działalności określonego rodzaju. Omawiany środek prawny wydawany jest w szczególnych przypadkach przy łącznym spełnieniu dwóch przesłanek:

1)      wystąpieniu naruszenia przepisów, które w sposób bezpośredni zagraża życiu lub zdrowiu pracowników, osób świadczących pracę na innej podstawie, w tym osób wykonujących na własny rachunek działalność gospodarczą,

2)      naruszeniach w zakresie bezpieczeństwa pracy, które mają charakter trwały i niemożliwy do usunięcia na skutek pozostałych środków prawnych, jakie może wykorzystać inspektor pracy.

Z praktyki inspektorskiej wynika, że najczęstsze przypadki, kiedy wydawana jest decyzja dotycząca zakazu prowadzenia działalności, to niespełnianie przez obiekty i pomieszczenia pracy wymogów techniczno-budowlanych.

Do przypadków naruszeń skutkujących wydaniem omawianego środka prawnego zalicza się ponadto brak zapewnienia warunków użytkowych, które korespondowałyby z rzeczywistym przeznaczeniem obiektu – co ma bezpośredni wpływ na stan bezpieczeństwa i higieny pracy.

Działalność usługowa lub produkcyjna prowadzona jest w obiekcie do tego nieprzeznaczonym – takim jak garaż czy stodoła. Inspektorzy stwierdzają również fakt wykonywania działalności w budynkach o niewłaściwym stanie technicznym, przejawiającym się np. naruszeniami konstrukcji nieruchomości (trwałe i nieusuwalne), które tym samym są niemożliwe do wyeliminowania bez kompleksowego remontu lub przebudowy obiektów. W przypadku gdy nieruchomość, w której prowadzona jest działalności (z uwagi na stan techniczny – wieloletnie zaniedbania), grozi np. zawaleniem się, wydanie decyzji zakazującej prowadzenie działalność w takim obiekcie jest jak najbardziej zasadne.

Warto mieć świadomość, że decyzja dotycząca zaprzestania prowadzenia działalności lub działalności określonego rodzaju wydawana jest nie przez inspektora pracy przeprowadzającego kontrolę, ale przez okręgowego inspektora pracy – na podstawie wniosku w tej sprawie skierowanego przez inspektora. Okręgowy inspektor pracy w takim przypadku występuje jako organ I instancji. Podmiot kontrolowany, który jest niezadowolony z wydanej decyzji, ma prawo się od niej odwołać do Głównego Inspektora Pracy, który w tym przypadku występuje jako organ II instancji.

 

Autor: 

Sebastian Kryczka

prawnik, ekspert prawa pracy

Sebastian Kryczka

Autor: Sebastian Kryczka

Absolwent Wydziału Prawa Administracji i Ekonomii (Zakład Prawa Pracy) Uniwersytetu Wrocławskiego. Od 2002 r. zawodowo zajmuje się problematyką prawa pracy, jak również w zagadnieniami związanymi z działalnością kontrolno-nadzorczą sprawowaną przez Państwową Inspekcję Pracy. Były pracownik merytoryczny Państwowej Inspekcji Pracy, jak również współpracownik Ministerstwa Pracy i Polityki Społecznej. Ekspert współpracujący z największymi i najbardziej opiniotwórczymi podmiotami w kraju, zajmującymi się problematyką prawa pracy. Autor komentarza do kodeksu pracy, ustawy o Państwowej Inspekcji Pracy, kilkunastu rozporządzeń wykonawczych do kodeksu pracy, jak również kilkuset publikacji poświęconych problematyce prawa pracy oraz bhp. Jako były pracownik PIP posiada bogate doświadczenie w zakresie między innymi poradnictwa, w ramach którego ocenia wątpliwości prawne przez pryzmat zarówno szeroko rozumianego prawa pracy ale i kompetencji kontrolno-nadzorczych inspektorów pracy.
Słowa kluczowe:
BHP w firmiekontrole PIP