wypadek przy pracy

Ustalenie stałego lub długotrwałego uszczerbku na zdrowiu wskutek wypadku przy pracy następuje dopiero po zakończeniu procesu leczenia lub rehabilitacji. Jeżeli upośledzenie sprawności organizmu trwało jedynie 6 miesięcy, to nie stanowi ani stałego (co jest oczywiste), ani długotrwałego uszczerbku na zdrowiu w rozumieniu ustawy wypadkowej i poszkodowany nie nabywa prawa do jednorazowego odszkodowania z tytułu wypadku przy pracy – orzekł Sąd Najwyższy.

Uznanie bądź nieuznanie konkretnego zdarzenia za wypadek przy pracy w protokole powypadkowym jest ostatecznie wyrazem stanowiska pracodawcy. Poszkodowany może w trakcie ustalania okoliczności i przyczyn wypadku zgłaszać uwagi do ustaleń zawartych w protokole powypadkowym, które mogą lecz nie muszą, być uwzględnione przez pracodawcę – orzekł Sąd Najwyższy.

Możliwość zastosowania 20-letniego terminu przedawnienia przewidzianego w art. 442¹ § 2 Kodeksu cywilnego dopuszcza się wówczas, gdy podmiot odpowiedzialny za szkodę, nie będąc sprawcą przestępstwa, ponosi odpowiedzialność deliktową w związku z wyrządzeniem szkody czynem cudzym, w tym także przestępstwem. Jeżeli natomiast podmiot ten odpowiada za własny delikt, w stosunku do niego roszczenie o naprawienie szkody przedawnia się w terminie określonym w art. 442¹ § 1 kc, tj. z upływem 3 lat od dnia, w którym poszkodowany dowiedział się o szkodzie – orzekł Sąd Apelacyjny w Gdańsku.

Z treści art. 10 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej wynika, że ZUS wydając pisemną interpretację przepisów prawa dokonuje wyłącznie interpretacji przepisów (z ograniczeniem do tych, z których wynika obowiązek świadczenia składek na ubezpieczenia społeczne), nigdy zaś w ramach tego postępowania nie rozstrzyga konkretnej sprawy administracyjnej, a przede wszystkim sprawy spornej – orzekł Sąd Apelacyjny w Białymstoku.

System finansowania składek na ubezpieczenie wypadkowe nie obliguje do pełnego odliczenia jednorazowego odszkodowania od sumy należnego zadośćuczynienia. Jednorazowe odszkodowanie pieniężne jest świadczeniem, które, co do zasady, może nie rekompensować pełnej szkody wypadkowej. Wynika to z faktu, że jego wysokość jest ustalana w oparciu o określone w odrębnych tabelach stawki procentowe – orzekł Sąd Apelacyjny w Białymstoku.

Gdyby nie było zmian w naczyniach wieńcowych u ubezpieczonego to czynniki związane z pracą nie doprowadziłyby do zawału. Stan chorobowy ujawniony w organizmie pracownika przybrał takie rozmiary, że do zawału serca mogło dojść także w innych sytuacjach, niezwiązanych z pracą, chociażby w domu, we śnie – orzekł Sąd Apelacyjny w Szczecinie.